Zdecydowałem się na studia na tej uczelni, ponieważ chciałem podszkolić swój niemiecki, mieszkając w Austrii. To renomowana uczelnia, a Wiedeń jest wspaniałym miastem, które oferuje wiele możliwości zarówno naukowych, jak i kulturalnych. Największe zalety uczelni to świetny kampus z nowoczesną infrastrukturą, mili ludzie oraz organizacja fantastycznych wydarzeń. Poziom nauczania jest wysoki, a uczelnia oferuje doskonałe możliwości wymian międzynarodowych. Wadą jest to, że mimo międzynarodowego charakteru kierunku, większość studentów pochodzi z Austrii i Niemiec, co może utrudniać nawiązywanie znajomości dla osób, które nie mówią po niemiecku. Brakuje również kół naukowych, choć z roku na rok sytuacja się poprawia. Największą różnicą między moim uniwersytetem a polskimi uczelniami jest to, że profesorom naprawdę zależy na dobru i sukcesie studentów. Wykładowcy są zaangażowani w indywidualny rozwój każdego ucznia i wspierają go na każdym etapie edukacji. Moja uczelnia jest dość międzynarodowa. Osobiście nie znam bardzo dobrze niemieckiego, a mimo to dałem sobie radę. Znajomość niemieckiego z pewnością ułatwia nawiązywanie znajomości, ale można się bez niego obyć. Wszyscy mówią po angielsku, choć niektórzy robią to mniej chętnie. Nawiązanie kontaktu z uczelnią jest łatwe, a odpowiedzi przychodzą stosunkowo szybko. System komunikacji jest formalny i odbywa się głównie drogą mailową. Moja rada dla nowych studentów to dokładne czytanie wszystkich informacji, ponieważ Austriacy cenią sobie biurokrację. Niedoczytanie informacji zawartych w mailu czy na stronie może prowadzić do problemów.

Proces aplikacji różni się w zależności od kierunku, dlatego mogę opowiedzieć tylko o moich doświadczeniach związanych z kierunkiem BBE (Bachelor in Business and Economics) oraz z programem CEMS na poziomie magisterskim. Każdy kierunek na WU ma swój unikalny proces rekrutacji i inne wymagania. Proces aplikacji na kierunek BBE (Bachelor in Business and Economics) zaczyna się od rejestracji w systemie online, która odbywa się między marcem a majem. Jeśli chodzi o wymagane dokumenty to proszą o przetłumaczone świadectwo oraz wyniki matur. Polska matura z angielskiego (w 2020, gdy aplikowałem) była akceptowana jako test z angielskiego więc IELTS czy TOEFL nie był wymagany. Po weryfikacji dokumentów i pierwszej klasyfikacji, najlepsi kandydaci zapraszani są na egzamin na uczelni, który decyduje o przyjęciu na studia. Egzamin obejmuje trzy obszary: ekonomię, język angielski oraz matematykę. Warto przygotować się z zakresu ekonomii (jest książka, którą należy przeczytać - dla mnie egzamin z tej części był prosty gdyż się tym interesuję, pytania są dosyć sztampowe) oraz matematyki, szczególnie zapoznając się z matematycznymi zwrotami w języku angielskim - z tym miałem największy problem. Poziom matematyki odpowiada austriackiej maturze więc warto parę przerobić. Egzamin z angielskiego jest dosyć podobny do polskiej matury rozszerzonej z angielskiego - osobiście nie poświęciłem na to wiele czasu. Ostatnio natknąłem się, że wraz ze wzrostem popularności kierunku BBE niektórzy zaczęli sprzedawać kursy przygotowawcze do egzaminu - może warto się zapoznać. Wyniki rekrutacji są ogłaszane około miesiąc po egzaminie. Proces aplikacji na program magisterski CEMS składa się z dwóch etapów i można aplikować dwa razy w roku. W pierwszym etapie rejestruje się w systemie, gdzie podaje się swoje oceny z licencjatu, poziom znajomości języków oraz bardzo ważny list motywacyjny, który jest szczegółowo oceniany. Jeśli kandydat przejdzie pierwszy etap, jest zapraszany na case study online, podczas którego rozwiązuje case’y z innymi studentami. Ten etap jest decydujący. Jeśli chodzi o wymagane dokumenty to należu złożyć dokument potwierzający znajomość j. angielskiego taki jak certyfikat IELTS, chyba że licencjat był realizowany w języku angielskim. Wyniki rekrutacji są ogłaszane około trzy miesiące po aplikacji – w moim przypadku aplikowałem w październiku, a wyniki poznałem na początku stycznia.

Roczny koszt studiów na mojej uczelni jest wyjątkowo niski i wynosi jedynie około 50 EUR. Jest to opłata, którą studenci uiszczają na rzecz samorządu studenckiego, co pokrywa koszty administracyjne związane z organizacją życia studenckiego, jak również niektóre usługi i wydarzenia oferowane na kampusie. W porównaniu do innych uczelni, gdzie opłaty mogą sięgać kilku tysięcy euro rocznie, jest to bardzo korzystne rozwiązanie. Jeśli chodzi o koszty utrzymania, przeciętnie wydaję około 1100 EUR miesięcznie. Największym wydatkiem jest oczywiście mieszkanie – płacę 550 EUR za mieszkanie, co jest wyjątkowo korzystną ceną, ponieważ znalazłem je po znajomości. Zazwyczaj, w tej cenie można znaleźć pokój w Wiedniu, ale nie jest to reguła i często studenci muszą liczyć się z wyższymi kosztami, zwłaszcza jeśli poszukują mieszkania na wolnym rynku. Pozostała część miesięcznego budżetu obejmuje wydatki na jedzenie, transport (bilet semestralny - 70 EUR), ubezpieczenie zdrowotne, materiały edukacyjne (nie wydaje się na to dużo) oraz inne codzienne potrzeby. Moja uczelnia oferuje wsparcie finansowe w formie stypendiów, które są przyznawane najlepszym studentom za ich osiągnięcia akademickie - niejszym kryterium jest GPA. Niestety, uczelnia nie oferuje bezpośredniej pomocy w znalezieniu pracy poza kampusem, jednak od czasu do czasu pojawiają się oferty pracy jako pomocnik profesora, tzw. tutor. Taka praca nie tylko pozwala zdobyć doświadczenie akademickie, ale również umożliwia zarobienie dodatkowych pieniędzy, zwykle ok 400 EUR miesięcznie.

Kalendarz akademicki mojej uczelni jest zorganizowany w systemie semestralnym. Pierwszy semestr rozpoczyna się pod koniec września i trwa do stycznia, z przerwą świąteczną zazwyczaj od 20-22 grudnia do Nowego Roku. Po zakończeniu pierwszego semestru mamy cały luty wolny. Drugi semestr rozpoczyna się w marcu i trwa do końca czerwca. W ramach tego systemu, studenci samodzielnie planują swój grafik, celując w zdobycie około 30 ECTS na semestr. Liczba przedmiotów zależy od indywidualnych preferencji, ponieważ kursy mają różną wartość ECTS, co sprawia, że trudno jednoznacznie określić ich liczbę. Zajęcia na mojej uczelni prowadzone są głównie w formie wykładów połączonych z pracą grupową i dyskusjami. Uczelnia stawia duży nacisk na aktywność na zajęciach, dlatego obecność jest zazwyczaj obowiązkowa. Niektóre zajęcia są online lub nagrywane (na pewno nie wszystkie z danego przedmiotu), ale priorytetem jest udział na żywo. Program nauki jest dość intensywny, z dużą ilością pracy do wykonania poza zajęciami, takiej jak zadania domowe i projekty grupowe. Liczba godzin zajęć w tygodniu jest zmienna i zależy od wybranych kursów, może wynosić od 10 do 30 godzin. Na naukę do egzaminów nie potrzeba aż tak dużo czasu, jednak prace domowe i grupowe zajmują około 10 godzin tygodniowo, choć jest to indywidualne. Czas wolny jest wystarczający, co pozwala na pracę na 10-15 godzin tygodniowo. Kontakt z wykładowcami i tutorami jest zazwyczaj przyjazny, choć zależy to od indywidualnego podejścia wykładowcy. Wielu z nich jest pomocnych i wyrozumiałych, choć czasem zachowują formalny dystans. Biblioteka na kampusie jest ogromna, nowoczesna i bardzo dobrze wyposażona, co sprawia, że jest to idealne miejsce do nauki. Biblioteka jest otwarta od 8:00 do 20:00, a w okresie egzaminacyjnym godziny otwarcia są wydłużane. W bibliotece znajdują się strefy do pracy w ciszy oraz do pracy grupowej, a także miejsca z komputerami. Znalezienie miejsca do nauki może być trudniejsze w czasie egzaminów, ale na co dzień jest wystarczająco dużo przestrzeni. Kampus oferuje również wiele innych budynków z miejscami do pracy coworkingowej. Ponadto, uczelnia zapewnia dostęp do licznych zasobów online, w tym artykułów naukowych i baz danych, takich jak Bloomberg, które są niezwykle przydatne podczas pisania prac akademickich. Niestety, nie zapewnia dostępu do platformy Coursera, ale mimo to, oferta dostępnych zasobów jest bardzo bogata. Uczelnia oferuje również dodatkowe zajęcia, takie jak płatne kursy językowe, które na później akredytować za 3 ECTS.

Sesja egzaminacyjna na mojej uczelni jest dość elastyczna i zależy od wybranych przedmiotów oraz ich liczby. Niektóre kursy nie wymagają zdawania egzaminów końcowych, a oceny bazują na projektach, pracach grupowych i aktywności na zajęciach. W związku z tym, liczba egzaminów przypadających na jedną sesję egzaminacyjną może się znacznie różnić w zależności od indywidualnego planu studenta. W ciągu roku akademickiego odbywają się dwie główne sesje egzaminacyjne – jedna w styczniu i druga w czerwcu. Dodatkowo, w listopadzie i marcu przeprowadzane są egzaminy midtermowe, które również mogą mieć wpływ na ocenę końcową. Mimo że jest to standardowy podział, niektóre przedmioty mogą mieć inne terminy egzaminów, co wprowadza dodatkową zmienność. Jeśli chodzi o ułatwienia egzaminacyjne dla osób z problemami zdrowotnymi lub niepełnosprawnościami, uczelnia zapewnia taką możliwość, choć nie znam dokładnych procedur związanych z występowaniem o te ułatwienia. System poprawek na uczelni jest dość rygorystyczny. W przypadku niezdania egzaminu, nie ma możliwości poprawki w tej samej sesji. Student musi zapisać się na ten sam przedmiot w następnym semestrze i ponownie zaliczyć całość kursu. Ocena końcowa z przedmiotu zazwyczaj składa się z różnych elementów. W zależności od kursu, mogą to być prace grupowe, aktywność na zajęciach, prezentacje oraz egzamin końcowy. Zdarza się, że egzamin stanowi tylko część oceny, a reszta opiera się na projektach i bieżącej pracy w trakcie semestru. Proces przejścia z jednego roku na drugi nie wymaga zdobycia konkretnej liczby ECTS ani zaliczenia wszystkich kursów. Nie ma ścisłych wymogów dotyczących liczby niezdanych kursów, co daje pewną swobodę w planowaniu studiów i powtarzaniu przedmiotów w kolejnym semestrze.

Moja uczelnia niestety nie oferuje szerokiego wsparcia w zakresie szukania pracy czy staży. W przeciwieństwie do niektórych uczelni, które mają rozwinięte biura karier i doradztwo zawodowe, tutaj studenci są głównie zdani na siebie w tej kwestii. Mimo to, uczelnia organizuje różnego rodzaju wydarzenia związane z karierą, takie jak targi pracy i wykłady, gdzie można spotkać przedstawicieli firm oraz osoby z branży, z którymi warto nawiązać kontakt. To dobra okazja, aby dowiedzieć się więcej o potencjalnych pracodawcach i zdobyć cenne informacje na temat rynku pracy. Na kampusie istnieje możliwość pracy dorywczej, na przykład jako student ambassador, teaching assistant, czy tutor. Takie prace mogą być doskonałą okazją do zdobycia doświadczenia oraz dodatkowego dochodu. Niestety, uczelnia nie wspiera aktywnie studentów w poszukiwaniu pracy po ukończeniu studiów, co może być wyzwaniem w zakresie planowania kariery zawodowej. Uczelnia posiada system alumnów, co może być przydatne do nawiązywania kontaktów zawodowych i korzystania z sieci absolwentów. Nie jest to jednak bardzo rozwinięto w porównaniu do innych topowych uczelni. Nie znam niestety więcej szczegółów. Jeśli chodzi o program wymian, uczelnia uczestniczy w programie Erasmus+, który oferuje szeroki wybór krajów i uczelni w Europie. Proces aplikacji do programu wymiany zwykle obejmuje aplikację online, gdzie trzeba przedstawić swoje oceny i list motywacyjny, a często także odbywa się rozmowa kwalifikacyjna. Uczniowie otrzymują wsparcie finansowe z programu Erasmus,y od kraju do którego się leci. Ponadto uczelnia posiada mase możliwości wymian poza Europą - w samych USA około 20 uczelni. Proces aplikacji jest podobny jak na Erasmus, lecz wsparcie finansowe znacznie mniejsze ze względu na to, że jest to finansowe w całości przez uczelnię.

Na mojej uczelni kwestia zakwaterowania jest dość specyficzna. Uczelnia sama nie oferuje zakwaterowania, więc studenci muszą szukać miejsc w prywatnych akademikach lub mieszkaniach. W Wiedniu dostępnych jest wiele prywatnych akademików, ale standard i koszty mogą się znacznie różnić. Ceny wahają się od około 350 EUR za łóżko w pokoju dwuosobowym, 500-700 EUR za pokój jednoosobowy, do około 1000 EUR za własne mieszkanie. Akademiki są dostępne dla wszystkich studentów, nie tylko dla tych z pierwszego roku. Jednak uczelnia nie pomaga w znalezieniu mieszkania ani w procesie aplikacji do akademików. Warto szukać zakwaterowania z wyprzedzeniem, ponieważ znalezienie odpowiedniego miejsca nie jest łatwe. Korzystaj z aplikacji takich jak WG-Gesucht oraz stron internetowych takich jak Housing Anywhere, które mogą pomóc w znalezieniu pokoju lub mieszkania. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo na kampusie, czuję się bardzo bezpiecznie. Uczelnia dba o bezpieczeństwo i spokój, zapewniając odpowiednie środki ochrony. Pod względem wyżywienia, kampus oferuje różne opcje – są sklepy, restauracje oraz uczelniana mensa, choć posiłki tam są dość drogie, kosztują około 10 EUR. Samodzielne gotowanie to dobra alternatywa, zwłaszcza że w okolicy znajdują się miejsca, gdzie można łatwo i tanio robić codzienne zakupy. Akademiki, w których mieszkałem, nie oferowały opcji wykupienia wyżywienia, więc studenci zazwyczaj gotują samodzielnie.

Życie towarzyskie na uczelni jest całkiem aktywne dzięki licznym eventom organizowanym przez samorząd studencki. Oferowane są różne wydarzenia, które pomagają w integracji i pozwalają na aktywne spędzanie czasu. W okolicy jest sporo pubów i barów, ale niewiele z nich jest typowo ukierunkowanych na studentów. Wiedeń ma wiele miejsc, gdzie można się spotkać, jednak nie wszystkie są dedykowane młodym ludziom. Po przyjeździe na uczelnię, można liczyć na pomoc w poznawaniu nowych ludzi dzięki welcome week, gdzie organizowane są różne aktywności i wydarzenia. To dobra okazja, aby nawiązać pierwsze kontakty i poczuć się częścią społeczności uczelnianej. Na moim kierunku BBE jest około 240 studentów, a w programie CEMS 70. Życie towarzyskie na uczelni jest dość dynamiczne; studenci łatwo poznają się na zajęciach, podczas wydarzeń oraz w ramach wspólnych projektów. Poznawanie ludzi z innych kierunków licencjackich jest prostsze, jeśli zna się niemiecki, ponieważ BBE jest jedynym anglojęzycznym kierunkiem na licencjacie. Choć istnieją różne koła zainteresowań i societies, ich liczba jest jeszcze ograniczona, ale liczba takich grup rośnie z każdym rokiem. W planach mam założenie Polish Society w przyszłym semestrze, ponieważ obecnie nie ma żadnej polskiej inicjatywy studenckiej. Mimo że w mieście mieszka wielu Polaków, obecnie brak jest aktywnych polskich inicjatyw studenckich. Życie towarzyskie jest żywe, a poznawanie ludzi nie sprawia problemów, zwłaszcza że roczniki i kierunki często się mieszają. Uczelnia wspiera integrację przez różne wydarzenia, ale nie ma specjalnych programów typu wydziałowe mums and dads.

Na WU możliwości sportowe są dość ograniczone. Jest boisko do koszykówki oraz sala, gdzie odbywają się kursy jogi i tańca, ale nie ma siłowni na kampusie. Korzystam z siłowni znajdującej się poza uczelnią, gdzie miesięczny koszt wynosi około 50 EUR. W pobliżu uczelni znajduje się duży park Prater, który jest doskonałym miejscem do biegania i spacerów. Studenci często się tam spotykają aby wspólnie grać w siatkówkę, biegać itd. W zakresie zdrowia psychicznego uczelnia oferuje dostęp do psychologa oraz organizuje różne inicjatywy, takie jak warsztaty i informacje dotyczące zarządzania stresem.

Życie w Wiedniu jest świetne, naprawdę uwielbiam to miasto. Jest ono bardzo bezpieczne, z piękną architekturą i mnóstwem świetnych restauracji oraz barów. Wiedeń to także zielone miasto z wieloma terenami rekreacyjnymi i miejscami do zwiedzania, w tym winiarniami na Kahlenberg. Komunikacja miejska jest bardzo dobra i przystępna cenowo dla studentów, a bilet semestralny kosztuje około 79 EUR. W mieście dzieje się wiele, co sprawia, że życie towarzyskie jest naprawdę bogate. Jednakże, miasto ma również swoje wady. Mimo że Wiedeń jest bezpieczny i piękny, niektóre aspekty mogą być nieco zniechęcające. Na przykład, Austriacy mogą być mniej przyjaźni, a sklepy zamykają się stosunkowo wcześnie, co czasami utrudnia zakupy wieczorem, na przykład alkoholu. Co do poruszania się po mieście, korzystam z komunikacji miejskiej, która jest bardzo dobrze rozwinięta. Bilet semestralny jest przystępny cenowo, a tanie linie lotnicze ułatwiają podróżowanie. Wiedeń jest także dobrym miejscem do rozwoju kariery, zwłaszcza w firmach działających w regionie CEE. Znajomość języka niemieckiego jest jednak bardzo przydatna, co jest jednym z większych minusów rynku pracy w tym mieście. Jeśli chodiz o powroty do Polski to wracam do Wrocławia pociągiem, co kosztuje mnie około 80 EUR w obie strony. Loty tanimi liniami lotniczymi do Polski są również dostępne i nie są drogie. Dla osób, które dopiero zaczynają studia w Wiedniu, radzę uczestniczyć w jak największej liczbie wydarzeń organizowanych w mieście i poznawać ludzi z różnych krajów. Jeśli chodzi o mieszkanie, lepiej unikać dzielnicy Favoriten, która słynie z bycia trochę mniej bezpieczną.

Szczerze mówiąc, nie mam wielu sposobów na oszczędzanie – niestety, jestem osobą, która wydaje dość sporo pieniędzy. Co do aplikacji, nie korzystam z żadnych specjalnych narzędzi do zarządzania finansami. W Wiedniu są dostępne zniżki dla studentów, głównie w obiektach kultury i kinach. Niestety, nie spotkałem się z wieloma zniżkami w barach. Czasami można znaleźć tańsze wejściówki do klubów, szczególnie gdy imprezy są organizowane przez uczelnię.

Moje ulubione miejsca na spotkania ze znajomymi to Kolar, który jest świetnym barem, oraz Prater i Augarten, gdzie można spędzać czas na świeżym powietrzu. Lubię także Donauinsel i Seestadt, gdzie można popływać, oraz winiarnie na Kahlenbergu, które są fantastycznym miejscem na relaks. Najlepsze miejsce na bar crawl to “nasyp” na północy miasta pod linią metra U6. Jeśli chodzi o ciekawe miejsca, które warto odwiedzić, to zdecydowanie polecam Kahlenberg i winiarnie tam, które są naprawdę świetne. Z wydarzeń natomiast, warto sprawdzić rave na Karlsplatz i after-work party w Albertinie Jeśli chodzi o ulubione miejsce do nauki poza mieszkaniem czy biblioteką, to Augarten jest dla mnie idealnym miejscem.